دوره 22، شماره 238 - ( 12-1390 )                   جلد 22 شماره 238 صفحات 43-41 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


، m.beheshtifar@yahoo.com
چکیده:   (6418 مشاهده)
بسیاری از محققان بر این باورند تعلل ورزی (procrastination) یک صفت شخصیتی مخرب است که سبب مشکلات ارتباطی میان افراد، تاخیر در انجام وظایف و دست نیافتن به اهداف مورد نظر می شود ( 2004:84 Van Wyk). پژوهش های روانشناسی در مورد تعلل ورزی نشان میدهد این عادت در جوامع مختلف شایع است. به طور مثال، در خواست کنندگان مشاغل برای آگاهی از شرایط استخدام، زمان آغاز کار یا زمان شروع آزمونها و هزاران موضوع دیگری که امکان وجود داشتن آن می رود، در ابتدا فرمهای لازم را با شتاب دریافت می کنند و به خود وعده میدهند که هرچه زودتر آنها را تکمیل کنند و به متولیان بسپارند. اما در آخرین روز و شاید هم در آخرین مهلت مقرر، به تنظیم آ نها می پردازند یا پس از پایان یافتن زمان مقرر، آ نها را به سازمانهای مربوط می فرستند یا اینکه هرگز نمی فرستند. ممکن است برای اینگونه رفتارهای غیرمنطقی دلایلی وجود داشته باشد و افراد را دچار ضررهای مادی یا آسیبهای روانی کند (آلیس و جیمزنال، ترجمه فرجاد، 1386 ). تعلل ورزی یا موکول کردن کارها به آینده به قدری متداول است که شاید بتوان آن را از تمایلات ذاتی انسان برشمرد. اگرچه تعلل ورزی همیشه مسئله ساز نیست، در اغلب موارد می تواند موجب عدم پیشرفت و دسترسی به اهداف و ایجاد پیامدهای نامطلوب و جبران ناپذیر شود (جوکار و دلاورپور، 1386 ). در این مقاله مفهوم تعلل ورزی، پیامدهای آن، انواع تعلل ورزان و دلایلی که منجر به تعلل ورزی می شود بررسی می گردد.
     
نوع مطالعه: كاربردي |
دریافت: 1391/2/12 | پذیرش: 1392/4/15 | انتشار: 1392/4/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.