دوره 31، شماره 322 - ( 12-1399 )                   جلد 31 شماره 322 صفحات 30-25 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


چکیده:   (594 مشاهده)
تکامل کسب‌‌و‌‌کارها در محیط‌‌هایی صورت می‌پذیرد که با شتاب فزاینده‌‌ای در حال تغییر هستند، که غالباً این تغییرات را می‌‌توان ناشی از سرعت پیشرفت فناوری، قوانین جدید، افزایش رقابت و تقاضای مشتریان دانست. این محرکها اساساً سازمان را بر اساس اهداف مبتنی بر زمان، کیفیت و انطباق شکل میدهند. توجه به این محرک‌‌ها و مدیریت درست آنها میتواند فرصتهایی را برای شرکت ایجاد نماید، درحالی‌‌که اگر به‌‌درستی مدیریت نشوند، میتوانند به عملکرد شرکت آسیب جبران‌‌ناپذیری وارد نمایند.
مدیریت تداوم کسب‌‌و‌‌کار یک رویکرد همه‌‌جانبه است که میتواند فرصتهای کسب‌‌و‌‌کار را به حداکثر برساند. این موضوع سازمان را قادر میسازد تا تداوم عملیات را بهینه‌‌سازی کند و درنتیجه از عملکرد شرکت محافـظت کند. این نوع از مدیریت را می‌‌توان یک رشته چندمنظوره اطلاق کرد که خصوصیات کلی از چند رشته مدیریت و موضوعات فنی را در برمیگیرد که  البته قابلیت مدیریت بحران‌‌ها و تأثیرات آنها  بر عملیات حیاتی سازمان را دارا می‎باشد. درعین‌‌حال، این موضوع ظرفیت سازمان را جهت مقاومت در برابر تأثیرات بحران‌‌های احتمالی بهبود می‌‌بخشد که در صورت فقدان این سیستم، توانایی شرکت جهت دستیابی به اهداف کاهش مییابد. به‌‌عنوان یک ابتکار عمل، مدیریت تداوم کسب‌‌و‌‌کار باید توسط مدیرعامل هدایت شود. همچنین در سطح هیئت مدیره، مدیریت تداوم کسب‌‌وکار یک ابزار برنامهریزی جهت کمک به تصمیمگیری تجاری مدیران ارشد سازمان است. درک روزافزون نیاز به حفاظت از منافع ذینفعان اصلی همراه با آگاهی در خصوص مدیریت تداوم کسب‌‌وکار در حاکمیت شرکتی، معرفی این موضوع را آسانتر کرده است. بااین‌‌وجود، این مقوله باید به بخش جداییناپذیری از اقدامات مدیریت استراتژیک و فعالیتهای روزمره سازمان تبدیل گردد تا بستر مناسبی را در جهت افزایش فرهنگ تابآوری ایجاد نماید.
متن کامل [PDF 202 kb]   (1 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: استراتژی و تحول
دریافت: 1400/2/29 | پذیرش: 1399/12/10 | انتشار: 1399/12/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.