در کشورهای توسعه یافته، شدت رقابت منجر به ایجاد تنوع در محصولات و درگرفتن مسابقه کیفیت شده است؛ به گونه ای
که در مورد بسیاری از محصولات یا خدمات، مصرف کننده با تعداد زیادی انتخاب مواجه است و میتواند بسته به قدرت اقتصادی
خود و کیفیت مورد انتظار از محصول/خدمت، بهترین گزینه را انتخاب کند. اینجاست که فرهنگ عمومی کیفیت شکل میگیرد؛
جایی که تولیدکننده میداند که با تولید کالای کم کیفیت عرصه رقابت را خواهد باخت و مصرف کننده نیز به این بینش رسیده
است که مطالبه کیفیت جزو حقوق اساسی اوست.
در نقطه مقابل این پدیده، فشار اقتصادی که در دهه های اخیر به کشور وارد شده، موجب شده است که از یک طرف،
نفْس تولید بر تولید باکیفیت اولویت یابد و در بسیاری عرصه ها انحصار جای رقابت را بگیرد و از طرف دیگر، مصرف کننده به
علت ضعف توان خرید و نداشتن گزینه های خرید در بسیاری حوزه ها، عملاً تأمین نیاز را به مطالبه کیفیت اولویت دهد. البته
بی تردید، فشارهای اقتصادی و ضعف عمومی قدرت خرید، تنها عوامل ضعف فرهنگ کیفیت در کشور نیستند و سایر عوامل نیاز
به ریشه یابی دارند.
سازمان ملی استاندارد به عنوان یکی از متولیان کیفیت کشور، و به عبارتی مهمترین آنها، در بازتعریف مأموریت خود بر
آن است تا علاوه بر اعمال نقش کنترلی خود، فرهنگ مطالبه کیفیت را در عموم ارتقا دهد تا بهبود کیفیت نه از بالا به پایین و با
فشار سازمانهای نظارتی بر تولیدکنندگان، بلکه از پایین به بالا، با فشار مردم بر توزیع کننده و تولیدکننده، شکل گیرد.
در مصاحبه با مهندس نیره پیروزبخت، رئیس سازمان ملی استاندارد ایران، از وی درباره نقشهای جدید سازمان استاندارد،
شیوه تدوین استانداردهای جدید و برنامه های این سازمان برای ارتقای فرهنگ کیفیت در کشور پرسیدیم.
بازنشر اطلاعات | |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |